شبکهٔ صداها

پرسش‌هایی دربارهٔ موضوع‌های روز روی نمایشگر می‌آید. تو در میکروفون پاسخ می‌دهی. تشخیص گفتار پاسخ را می‌گیرد، یک دسته‌بند برچسبش می‌زند، و پاسخ به نقطه‌ای در شبکه‌ای سه‌بعدی تبدیل می‌شود که پاسخ‌های مشابه را با خط به هم وصل می‌کند.

می‌توانی پاسخ خودت را کنار پاسخ بقیه بگذاری و ببینی دیدگاه‌ها کجا هم‌پوشانی دارند و کجا از هم جدا می‌شوند. هدف: تشویق آدم‌ها به گفت‌وگو به‌جای فاصله گرفتن، و مقابله با قطبی شدن در شکل‌گیری نظرها.

۱. بزرگ‌ترین مشکل‌هایی که دولت باید در ده سال آینده حل کند، چیست؟

۲. بزرگ‌ترین مشکل محلهٔ تو چیست؟

۳. شهر تو چه کار کند تا سالم‌تر زندگی کنی؟

۴. هر روز چه کاری می‌کنی که بابتش پولی نمی‌گیری، و چرا؟

۵. کدام شغل‌ها به نظرت مهم‌اند؟ بگو چرا.

۶. چه چیزی باعث می‌شود ماشین شخصی‌ات را کنار بگذاری؟

۷. اگر آزاد بودی شغل ایده‌آلت را بسازی، چه شکلی بود؟ تصویرش را برایمان بگو.

۸. زمین‌های خالی و ساختمان‌های نیمه‌کارهٔ شهر را برای چه می‌خواهی، و چرا؟

چیدمان اصلی، «Data Correlations»، کار استودیو برول است: میکروفون، تشخیص گفتار، یک مدل زبانی برای برچسب‌گذاری و گرافی زنده روی یک دیوار. این تجربه بازسازی آن ایده برای مرورگر و برای ایران است.

این شبکه ۶۷ پاسخ نوشته‌شده، حدود ۱٬۴۰۰ پاسخ نمونه که از عبارت‌های کوتاه ساخته شده، و هرچه تو بگویی را نگه می‌دارد. یک برچسب‌زن کلیدواژه‌ای کوچک در مرورگرت به‌جای مدل زبانی کار می‌کند. اگر بخواهی، استانت را هم کنار پاسخت می‌گذارد و لنز «استان‌ها» شبکه را به نقشه‌ای از ایران تبدیل می‌کند. هیچ‌چیز از دستگاهت بیرون نمی‌رود.